Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2007/14722 K.2010/2761

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Üfürükçülük ve nüshacılık suçunun oluşması için bu fiillerin menfaat temini amacına yönelik olarak mütat meşgale haline getirilmesi ve bunlarla uğraşanların halk tarafından üfürükçü ve nüshacı ünvanı ve sıfatlarıyla tanınmış bulunması gerekmekte olup bu hususlar suçun unsuru olduğundan bu yönde zabıta araştırması yapılarak sonucuna göre karar verilmesinin gerekmesi, Kabule göre de;

1-5252 sayılı Yasa'nın 9/3.maddesindeki "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir hükmüne göre, lehe yasanın saptanması için, maddi olaya suç tarihinde yürürlükte bulunan yasa ile sonradan yürürlüğe giren yasanın hiçbir hükmü karıştırılmadan bir bütün halinde uygulanması ve uygulama sonucunda ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması yine hükmün kurulması aşamasında uygulanması gereken normlarla,

hükmün infazına ilişkin normların ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekmekte olup lehe yasanın tesbiti bakımından yapılan karşılaştırmada 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasanın dikkate alınmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde sanık hakkında 5237 sayılı yasanın lehe olduğu kabul edilerek hüküm kurulduğu halde, 647 sayılı yasanın 6.maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine yer olmadığına yine cezanın infazının 647 sayılı yasa hükümleri uyarınca yapılmasına karar verilmesi suretiyle karma uygulama yapılması,

2-01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Yasasının 50.maddesinin 3.fıkrası ile, geçmişte hapis cezasına mahküm olmayan ve suç tarihinde 65 yaşını doldurmuş bulunanlara verilen bir yıl veya daha az süreli hapis cezasının, adli para cezasıa veya maddede öngörülen terdbirlerden birine çevrilmesi zorunluluğu getirildiğinden, 15.02.1929 doğumlu olup, suç tarihinde 65 yaşından büyük olduğu belirlenen ve geçmişte hapis cezasına mahkûmiyeti bulunmayan sanık hakkında, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Yasasının 50.maddesi uyarınca hürriyeti bağlayıcı cezasının adli para cezasına veya güvenlik tedbirine çevrilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-5237 sayılı yasa lehe kabul edildiği halde 53.maddesinin uygulanmaması,