Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2007/2061 K.2010/6225

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz yasayoluna başvuru yöntemi hükümde usulüne uygun gösterilmediğinden, sanığın 28.6.2005 tarihli hükme yönelik temyiz isteği yasal süresinde olup, 28.6.2005 tarihli hükümden sonra verilmiş bulunan tüm kararlar hukuken geçersiz ve yok hükmünde sayılarak 765 sayılı TCK.nun 71.maddesi gereğince hükmolunan cezalarda içtimaın çözülmesi suretiyle yapılan incelemede;

1- Davanın esasını çözen ya da kararın özünde değişiklik yapan, karar verilmesine yer olmadığına veya talebin reddine dair nihai kararlar duruşma yapılmadan evrak üzerinde verilmiş olsalar dahi 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 267 ve 5320 Sayılı Yasanın 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 305.maddesi uyarınca temyize tabidir.

Bu itibarla; 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7.maddesi uyarınca lehe yasanın belirlenmesi amacıyla, suçun unsurlarının tayini, takdir hakkının kullanılarak cezanın belirlenmesi, cezanın kişiselleştirilmesinin gerektirdiği durumlarda hükmün zat ve mahiyetini değiştiren veya değiştirme ihtimali bulunan kararların 5252 Sayılı Yasanın 9.maddesinin l.fıkrası uyarınca duruşma açılarak verilmesi gerekmektedir.

Bu nedenlerle; 5252 Sayılı Yasanın 9.maddesinin 1.fıkrası uyarınca, usulüne uygun şekilde duruşma açılıp ortaya çıkacak sonuca göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde dosya üzerinde karar verilmesi,

2-5271 sayılı CMK'nun 5560 sayılı yasa ile değişik 231.maddesinin 5 ve 14. fıkralarında değişiklik yapan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulaması olanaklı hale geldiğinden, 5237 sayılı TCK.nun 7.maddesi gözetilerek, yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,