Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2007/4850 K.2010/6143

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 6.5.2008 tarih 2008/90-100 sayılı kararında da açıklandığı üzere Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararı benimsendikten sonra tekrarlanması mümkün olmayanlar dışındaki tüm usulü işlemlerin yenilenmesi, görevsizlik kararı veren mahkemede dinlenen tanıkların yeniden beyanlarının alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, görevli olmayan mahkemede alınan beyanlarla yetinilmesi ve bu beyanların hükme esas alınması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 7'nci maddesine aykırı davranılması,

Kabule ve uygulamaya göre de,

2- a)- 4389 sayılı Bankalar Kanunu 23.06.1999 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe girmiş olup, sanığın bir kısım eylemleri bu Kanunun yürürlüğe girmesinden önce işlediği dikkate alınarak, hangi eylemlerin zimmet suçunu oluşturduğu ve banka zararının hesaplanmasında hangilerinin dikkate alındığının karar yerinde tartışılmaması,

b)- Hakkındaki 31.5.2005 tarihli mahkumiyet hükmünü temyiz eden sanığın dilekçesinde, zimmetinde kaldığı mahkemece kabul edilen 1.358.250.000 TL parayı yargılama aşamasında ödediğini iddia etmiş bulunmasına göre, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca yasalarda yapılan değişiklik uyarınca yeniden değerlendirme yapılması için dosyanın iade edilmesinden sonra yapılan yargılama sırasında, belirtilen miktarın ödenip ödenmediği araştırılmadan ve sanıktan bu ödemelerle ilgili belgesi olup olmadığı da sorulmadan eksik soruşturmayla karar verilmesi,

c)- 01.11.2005 gün 25983 mükerrer sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 168.maddesinin A fıkrası ile "bu kanunun geçici maddelerindeki düzenlemeler hariç olmak üzere 18.6.1999 tarihli ve 4389 sayılı Bankalar Kanunu ile ek ve değişiklikleri", 1.6.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 12.maddesinin b fıkrası ile de, "765 sayılı Türk Ceza Kanunu ve bütün ek ve değişiklikleri" yürürlükten kaldırılmış olup, aynı tarihte yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7.maddesi uyarınca lehe olan yasanın belirlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.04.2010 gününde tanıkların yeniden dinlenilmesine dair 1 no'lu bozma kararı oyçokluğu, diğer hususlarda oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

5320 Sayılı yasanın 4/2. Fıkrası uyarınca tanıkların yeniden dinlenilmesi gerektiğine dair 1 no'lu bozma nedenine katılmıyoruz.