Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2007/5292 K.2010/2395

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1.12.2005 günlü kararda kanun yoluna başvuru şeklinin gösterilmemesi, 5271 sayılı yasanın 232/6.maddesine aykırı ve sanığın anılan karara yönelik temyizi süresinde kabul edilmek suretiyle temyiz talebinin reddine dair 29.12.2005 günlü karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Hükmolunan cezanın miktar ve nevine, müsaderesine karar verilen dava konusu eşyaların belirlenen değerine göre, 21 Temmuz 2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5219 sayılı kanunun 2/A-c ve 3/B madde ve fıkraları ile değişik HUMK.nun 427 ve 1412 sayılı CMUK.nun 305/1.maddelerine göre, hükmün temyizi kabil bulunmadığından 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca sanığın temyiz isteğinin REDDİNE, 11.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.