Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2007/9137 K.2010/16051

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Usulsüz olarak yapıldığı belirtilen tüm dava konusu işlemler bakımından her bir işlem itibariyle ayrı ayrı incelenerek ne şekilde gerçekleştirildiği ve bankayı aldatıcı mahiyette olup olmadığı, olağan denetimde ortaya çıkarılıp çıkarılamayacağı, suç tarihinde yürürlükte bulunan 4389 sayılı Bankalar Kanununun 22/3.maddesinin ikinci cümlesinde yer alan "...suç, bankayı aldatacak ve fiilin açığa çıkmamasını sağlayacak her türlü hileli faaliyette bulunmak suretiyle..." işlenip işlenmediği saptandıktan sonra hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun ve zimmetin niteliğinin değerlendirilmesi sonucu bir karar verilmesi gerekirken anılan hususları içermeyen yetersiz bilirkişi raporuna itibarla yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-Soruşturma sırasında olayla bilgi ve görgüsü bulunduğu belirlenerek dinlenen tanıkların duruşmada dinlenmemesi,

3-Uygulamaya göre de; mahkumiyet hükmü kurulurken lehe olduğu belirtilen 765 sayılı TCK.nın 80 ve 59/2.maddeleri uygulandığı halde, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddesine aykırı olarak anılan kanunun 31 ve 33.maddeleri ile tutuklulukta ve nezarette geçeirdiği sürenin TCK.nın 40.maddesi uyarınca mahsubu yerine, 5237 sayılı TCK.nın 53.maddesi uyarınca hak yoksunluğu tayini ile TCK.nın 63.maddesinin uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması ve ve nispi vekalet ücretinin 2089 lira yerine fazla hesaplanması,