Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2008/13520 K.2011/19499

1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanuna aykırılık suçundan sanıklar ..., ... ve ...`in anılan Kanunun 27/2-3-5, 33/son maddeleri gereğince ayrı ayrı 9 yıl ağır hapis ve 1.059.739.083 Türk lirası ağır para, diğer sanık Şemseddin Daşkıran`ın aynı kanunun 27/2-3-5, 33/son, 49/2.maddeleri gereğince 4 yıl 6 ay ağır hapis ve 1.059.739.083 Türk lirası ağır para cezaları ile cezalandırılmalarına dair Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.02.1995 tarihli ve 1994/3 esas, 1995/19 sayılı kararının infazı sırasında 19.07.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4926 sayılı Kanunun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine,

önceki hükmün iptaline, sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına dair aynı mahkemenin 20.11.2003 tarihli ve 2003/359-332 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 20.06.2008 gün ve 35418 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 15.07.2008 gün ve KYB. 2008-138699 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya Kapsamına göre sanıklar hakkında kurulan 21.02.1995 tarihli mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra yürürlüğe giren ve 1918 sayılı kanunu yürürlükten kaldıran 4926 sayılı kanunun getirdiği lehe düzenlemeler zamanaşımı süresini kısaltmış ise de, hükmün kesinleştiği tarih itibariyle, sanıklar lehine olan yeni zamanaşımı süresinin de dolmadığı ve mahkumiyet hükmünün kesinleşmesiyle de olayda ceza zamanaşımı süresinin başladığı gözetilerek,

uygulanabilecek müeyyideler bakımından olayda yalnızca sanıklar lehine uyarlama yapılmasının mümkün olduğu nazara alınmadan yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;