Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2008/17185 K.2010/4542

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen kararda, temyiz süresinin kararın tebliğ tarihinden itibaren başlayacağı ve temyiz yönteminin açıkça gösterilmediği gibi gerekçeli kararın yapılan tebliğinde de, bu hususlar açıklanarak tebligatın yapılmaması nedeniyle yasa yoluna başvurmada yanıltılan sanığın temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 50/5.madde fıkrası "Uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbirdir" kuralını içermekte olup, hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre 5219 sayılı yasanın 3/B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK.nun 305/1.maddesi uyarınca hükmün temyizi mümkün bulunmadığından, sanığın temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 15.03.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.