Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2008/18128 K.2010/15517

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Diğer temyiz itirazları yerinde değil ise de; Hakkında tekerrür nedeniyle TCK.nun 58. maddesi uygulanan sanık hakkında aynı zamanda denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilirken süre belirtilmesi, karar başlığında karar tarihinin yanlış gösterilmesi, yine karar başlığında gözaltında kalınan süre gösterildiği halde mahsuba ilişkin hüküm kurulmaması, hüküm fıkrasında yasa numarasının 2313 yerine sehven 2013 olarak yazılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUKnun 322. maddesi uyarınca hükümde yer alan "5237 sayılı TCK.nun 58/7. maddesi ve 5275 sayılı yasanın 108/4. maddesi gereğince infazın tamamlanmasından sonra başlamak üzere sanık hakkında 1 yıllık denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ilişkin hüküm fıkrasından "1 yıllık" ibaresinin çıkartılması, karar başlığında suç tarihi olarak 06.02.2008 yerine "20.02.2008" yazılması,

hüküm fıkrasında 2013 olarak yazılan yasa numarası yerine "2313" yazılması ve hüküm fıkrasına "Sanığın gözaltında geçen süresinin TCK.nun 63/1. maddesi uyarınca cezasından mahsubuna" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.10.2010 günü oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalif

KARŞI OY

1-Suç tarihinde sanığa isnat edilen cezanın azami haddi 20 yıl olduğundan ağır ceza mahkemesi görevli olup, heyet mahkemesi olan ağır ceza mahkemesinde yargılanmak sanık lehine olduğu için görevsizlik kararı verilmesi gerektiği, 2-4675 sayılı İnfaz Hakimliği Kanununun 4. maddesinde belirtilen görevler arasında denetimli serbestlik ile ilgili karar verme hususu sayılmadığı gibi 5275 sayılı yasada da yine denetimli serbestlikle ilgili karar verileceğine dair özel bir hüküm bulunmadığından 5275 sayılı yasanın 107/11, 108. ve 5237 sayılı TCK.nun 191. maddeleri de gözetildiğinde denetimli serbestliğe infaz hakimliğince karar verilmeyeceği düşüncesiyle çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.