KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2008/3939 E., 2010/12311 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Temmuz 2010
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- 466 Sayılı Yasaya Göre Tazminat
- Hüküm
- Davacı ...'in maddi tazminat talebinin reddine, davacı yararına 350 YTL manevi tazminatın davalı hazineden alınarak davacı ...'e verilmesine, fazlaya ilişkin talebinin reddine
Karar Metni
324 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I-Davalı vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;
Kabul edilen tazminat miktarına göre, 21 Temmuz 2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5219 sayılı kanunun 2/A-c madde ve fıkrası ile değişik HUMK.nun 427.maddesine göre hükmün temyizi kabil bulunmadığından CMUK.nun 317.maddesi uyarınca davalı vekilinin temyiz talebinin REDDİNE,
II-Davacı vekilinin temyizine gelince;
1-Dava dilekçesine göre davacının hayvancılıkla uğraştığı ve aylık gelirinin 1000 TL olduğu belirtilmiş olup, 30.05.2007 tarihli jandarma tutanağına göre ise davacının belirtilen tarihten önce öğrenci olduğunun tespit edilmesi karşısında, sanığın 24.02.2004 tarihi itibariyle öğrenci olup olmadığının, öğrenci ise hangi okulda ve hangi tarihler arasında tahsil yaptığının, öğrenciliğinin hayvancılıkla uğraşmaya engel olup olmadığının araştırılıp sonucuna göre maddi tazminat hususunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi,
2-Davacının sosyal ve ekonomik durumuna, kişiliğine, tutuklulukta geçirdiği süreye, duyduğu elem ve ızdıraba göre, hak ve nesafet kurallarına uygun bir miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik miktarda manevi tazminata hükmedilmesi,
3-Davanın tamamen reddine karar verilmemiş olması karşısında, davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.07.2010 günü I ve II/3 nolu bozmanın oybirliğiyle diğer yönlerden oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY
Hükmün temyiz kabiliyeti yönünden maddi ve manevi tazminatların toplamı üzerinden değil ayrı ayrı değerlendirilme yapılması gerektiği düşüncesiyle Davacı 1000 TL maddi tazminat istemiş olmakla HMUK 427.maddeye göre her iki taraf yönünden hükmün temyizi kabil olmadığından temyiz taleplerinin reddi gerektiğinden ayrıca hükmedilen manevi tazminatta yeterli olduğundan çoğunluğun II/1-2 nolu bozma nedenlerine katılmıyorum.
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2008/3939, K. 2010/12311, 14 Temmuz 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama