Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2008/3966 K.2011/17593

4857 sayılı İş Kanunu'na aykırı davranmaktan, ... hakkında, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İstanbul Bölge Müdürlüğünün 27.05.2005 tarihli ve 22173 sayılı, 98.022,54 Yeni Türk lirası idari para cezası ile cezalandırılması kararına karşı, muteriz vekilinin itirazının, yasal süresinde olmadığından reddine dair, Şişli 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 23.05.2007 tarihli ve 2006/3437-3437 müteferrik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin, İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.08.2007 tarihli ve 2007/1163 sayılı ek kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 27.02.2008 gün ve 12446 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 14.03.2008 gün ve KYB. 2008-055868 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 4857 sayılı Kanun gereğince kesilen idari para cezasına karşı itiraz edilmesi üzerine, İstanbul 2. İdare Mahkemesi, 30.12.2005 tarihli ve 2005/1875-2772 sayılı karar ile Kabahatler Kanunu'na göre sulh ceza mahkemesinin görevli olduğundan bahisle vermiş olduğu görevsizlik kararına karşı, Fatih 2. Sulh Ceza Mahkemesi 03.03.2006 tarihli ve 2006/336 müteferrik sayılı kararı ile yetkisizlik kararı vererek dosyayı Şişli Nöbetçi Sulh Ceza Mahkemesine göndermesi nedeniyle,

Şişli 2. Sulh Ceza Mahkemesi 15.06.2006 tarihli ve 2006/828 değişik iş sayılı kararı ile görevsizlik kararı vererek dosyayı uyuşmazlık Mahkemesine gönderdiği, Uyuşmazlık Mahkemesi 06.11.2006 tarihli ve 2006/263-203 sayılı kararı ile davanın çözümünün de adli yargının görevli olduğunu, bu nedenle Şişli 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nce verilen 15.06.2006 tarihli ve 2006/828 değişik iş sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verdiği anlaşılmıştır.

5271 sayılı Ceza muhakemesi Kanunu'nun 264.maddesine göre, kanun yolunun veya merciin belirlenmesindeki yanılmanın başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağı bu nedenle itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;