Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2008/6585 K.2010/7261

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK.nun 34/2.maddesi uyarınca kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve başvuru şekillerinin belirtilmesi gerekmekte olup; 04.05.2006 günlü kararda, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 310.maddesi uyarınca başvuru şekillerinin gösterilmediği anlaşıldığından, mahkemesince sanığa başvurulabilecek kanun yolu mercii, başvuru süresinin başlangıcı ve başvuru şekilleri gösterilecek şekilde meşruhatlı olarak gerekçeli karar tebliğ edilmesi mümkün görülmüş olup,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.06.2006 gün 2006/3-172-168, 171-167 ve 173-169 sayılı kararlarında belirtildiği gibi 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Yasasının 305.maddesi uyarınca, maddede kesin olarak belirtilen hükümler ile re'sen temyize tabi bulunan hükümlere ilişkin istisnalar hariç olağan yasa yollarından olan temyiz incelemesinin yapılabilmesi için bir temyiz davası açılmış olmalıdır. Yargılama hukukunun temel prensiplerinden olan "Davasız yargılama olmaz" ilkesine uygun olarak temyiz davası kendiliğinden açılmaz, bu konuda bir isteğin bulunması gereklidir. İkinci koşul ise süre koşuludur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, 5320 sayılı Yasanın 8/2.maddesi uyarınca, yeni yasalar nazara alınmak suretiyle lehe yasanın tespiti yönünden yeniden değerlendirme yapılması için mahalline iade edilmesi sonucu yerel mahkemece duruşma açılarak verilen yeni hükmün, önceki ile aynı veya değişik olması, hüküm olduğu ve önceden verilenin geçerliliğini kaldırarak onun yerine geçtiği gerçeğini değiştirmeyecektir.