Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2008/687 K.2011/7133

Sürücü belgesiz araç kullanmak suçundan sanık ...'ın, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 36/3. maddesi gereğince 600 Yeni Türk lirası idari para cezası ile cezalandırılmasına dair, Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 03.05.2006 tarihli ve 2006/706 soruşturma, 2006/706 sayılı idari yaptırım kararına vaki itirazın kabulü ile idari yaptırım kararının miktar itibarıyla hukuka aykırı olması nedeniyle kaldırılmasına ilişkin, KONYA 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 23.05.2006 tarihli ve 2006/702 müteferrik sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 30.11.2007 gün ve 61094 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 3.1.2008 gün ve KYB. 2007-282714 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun "Hafif hapis ve hafif para cezalarının idari para cezasına dönüştürülmesi" başlıklı 7. maddesinin bir ve ikinci fıkralarında. "Kanunlarda, 'hafif hapis' veya 'hafif para' cezası olarak öngörülen yaptırımlar, idari para cezasına dönüştürülmüştür. İdari para cezasının hesaplanmasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 52 nci maddesi hükümleri uygulanır.

İlgili kanunda 'hafif hapis' cezasının üst sınırının belirtilmediği hallerde, idari para cezasının hesaplanmasında esas alınacak gün sayısının üst sınırı, yediyüzotuzdur.

Kanunlarda, 'hafif hapis cezası' ile 'hafif para cezasının seçimlik olarak veya birlikte öngörüldüğü hallerde, idari para cezası yaptırımının belirlenmesinde 'hafif hapis cezası' esas alınır" hükmünün yer aldığı, suç tarihi itibarıyla sürücü belgesiz araç kullanmak suçundan sanık ... hakkında 2918 sayılı Kanunun 36/3. maddesi uyarınca Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen idari para cezasının 5252 sayılı Kanunun 7. maddesine uygun olması karşısısında,

vaki itirazın reddine karar verilmesi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olmasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;