Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2008/8698 K.2011/16928

5683 sayılı Yabancıların Türkiye'de İkamet ve Seyahatleri Hakkında Kanun'a aykırılıktan ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Niğde Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 15.01.2008 tarihli ve 2008/69-91-47 sayılı iddianamenin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 170.maddesine uygun bulunmadığından bahisle aynı Kanun'un 174.maddesi gereğince iadesine dair Niğde Sulh Ceza Mahkemesinin 18.01.2008 tarihli ve 2008/41 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin NİĞDE 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2008 tarihli ve 2008/51 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 24.03.2008 gün ve 17408 sayılı kanun

yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 07.05.2008 gün ve KYB. 2008-80854 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

1-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174.maddesinde, mahkemece iddianamenin hangi hallerde iade edileceğinin sayıldığı, Yargıtay 6.Ceza Dairesinin 27.12.2005 tarih ve 2005/16219-12658 sayılı kararında da belirtildiği üzere, şüphelinin nüfus ve adli sicil kaydının soruşturma evrakına eklenmemesinin iddianamenin iadesi nedeni olamayacağı, şüphelinin yabancı uyruklu olması halinin bu durumu değiştirmeyeceği,

2-Yargıtay 2.Ceza Dairesinin 14.06.2006 tarihli ve 2006/4907-12064 sayılı kararında belirtildiğ üzere, Cumhuriyet Savcısının dava açması için yeterli delil değil, yeterli şüphe bulunmasının gerektiği,

Somut olayımızda şüphelinin 5683 sayılı Kanun hükümlerine muhalefet ederek izinsiz olarak oturduğu yeri terk ettiğinin sabit olduğu ve bu durumda dava açılması için yeterli şüphe sebebinin mevcut bulunduğu, Cumhuriyet Başsavcılığınca şüphelinin suç kastı yönünden harhangi bir araştırma yapılması zorunluluğunun bulunmadığı, bu hususun mahkemece değerlendirilerek suç kastının varlığı veya yokluğu hususunda araştırma ve incelemeye gidebileceği,

Gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;