Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2009/10193 K.2012/1785

4915 sayılı Kara Avcılığı Kanunu'na aykırı davranmak suçundan şüpheliler ... ve arkadaşları haklarında yapılan soruşturma sonucunda eylemlerinin idari yaptırımı gerektirdiğinden bahisle Kırşehir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 25/01/2007 tarihli ve 2007/115 soruşturma, 2007/202 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı müteakip, suç eşyalarının müsadere edilmesi talebinin kabulü ile ... Adli Emanetinin ... sırasında kayıtlı 1 adet ...

A-505 marka 12 mm ... seri numaralı av tüfeği, 1 adet ... marka 12 mm ... seri numaralı av tüfeği, 1 adet ... marka 12 mm ... seri numaralı otomatik av tüfeği, 1 adet ... marka 12 mm ... seri numaralı otomatik av tüfeği, 1 adet ... marka 12 mm ... seri numaralı çifte av tüfeği ile 55 adet fişek ve 2 adet kuşaklığın anılan Kanun'un 28/1. maddesine uyarınca müsaderesine dair Kırşehir Sulh Ceza Mahkemesinin 26/12/2007 tarihli ve 2007/110 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 04.05.2009 gün ve 24152 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2009 gün ve KYB.

2009-122175 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kabahatlilerin 4915 sayılı Kanun'un 14/2. maddesi kapsamında izinsiz avlanma yaptıklarından bahisle haklarında 10/01/2007 tarihli, A-14883 ve A-14884 numaralı tutanaklar tanzim edilmiş ise de, kabahatlilerin olay mahallinde balık avcılığı yapmak amacıyla bulundukları, tüfeklerle avlanma yapmadıkları şeklindeki beyanları, tutanak tanığı ...'un kabahatlilerin tüfekle ateş ettiklerini ve avlandıklarını görmediği yönündeki beyanı ve ayrıca olay yerinde vurulmuş veya yakalanmış av hayvanının bulunmaması karşısısında, avlanma yapılmadığı,

dolayısıyla ruhsatnamesi bulunan ve bulundurulması bizatihi suç teşkil etmeyen tüfeklerin 4915 sayılı Kanun'un 28/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilemeyeceği gibi, anılan Kanun maddesi uyarınca mülkiyetin kamuya geçirilmesi idari yaptırımının mahallî mülkî amir tarafından verilebileceğinin nazara alınmamasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı kanuna muhalefet hallerini açıklamış ve bu halleri uygulamadaki yanlışlıklar ile esas hükme etkili olan usül yanlışlıklarından ibaret olduğunu belirtmiştir.