Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2009/14411 K.2012/249

2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununa aykırı davranmak suçundan sanık ...'ın, 2863 sayılı Kanunun 65/b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62, 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 500,00 yeni Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231.maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Urla Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2008 tarihli ve 2006/380 Esas, 2008/824 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına ilişkin İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.02.2009 tarihli ve 2009/79 müteferrik sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 16.06.2009 gün ve 32042 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 30.06.2009 gün ve KYB.

2009-161003 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

1-Dosya kapsamına göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 tarihli ve 2006/6 YD-346 Esas, 2008/25 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden 5271 sayılı Kanunun 231/6-c maddesinde yer alan şartın aranmayacağı cihetle, sanığa atılı suçun işlenmesiyle somut bir zararın oluşmadığı gözetilmeden itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde,

2-Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı sanık vekilinin itirazının kabul edilmiş olması karşısında, önceki hükümle belirlenen ve sanık için kazanılmış hak olan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karardan daha ağır ve sanık aleyhine sonuç doğuracak şekilde karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;