Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2009/15033 K.2012/3300

2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'na aykırı davranmak suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun'un 4 ve 27.maddeleri yollamasıyla 67.maddesi ve 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 59/2.maddesi gereğince 1 sene 15 gün hapis ve 1.050.000 Türk Lirası ağır para cezasıyla cezalandırılmasına dair BOLU Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.1996 tarihli ve 1995/48 esas, 1996/40 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, hükümlünün 24.03.2009 havale tarihli dilekçesi üzerine,

anılan ilâmla oluşan adli sicil arşiv kayıtlarının 5352 sayılı Adlî Sicil Kanunu'nun geçici 2/2.maddesi uyarınca silinmesine ilişkin aynı Mahkemenin 27.03.2009 tarihli ve 2009/295müteferrik sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 31.07.2009 gün ve 43117 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 26.08.2009 gün ve KYB. 2009-190647 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede. 5352 sayılı Adlî Sicil Kanunu'nun geçici 2.maddesi 2.fıkrasında.

"Birinci fıkra gereğince işlem yapılarak arşive alınan kayıtlar hakkında, 3682 sayılı Kanun'un 8.maddesinde öngörülen sürelerin dolduğu veya ertelenmiş olan hükmün esasen vakî olmamış sayıldığı hâllerde bu tarih esas alınarak, Anayasa'nın 76.maddesi ve özel kanunlarda sayılan suç ve mahkûmiyetler dışındaki kayıtlar için ilgilinin, Cumhuriyet Başsavcılığının veya Adlî Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğünün talebi üzerine hükmü veren mahkemece veya talep edenin bulunduğu yer asliye ceza mahkemesince arşiv kaydının silinmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme karşısında, sanığa verilen hapis cezasının,

miktarı bakımından Anayasa'nın 76.maddesi kapsamında kaldığı ve 5352 sayılı Kanun'un geçici 2.maddesinin 2.fıkrası uyarınca mahkûmiyet hükmünün arşiv kaydından çıkarılmasının mümkün olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü.