Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2009/15124 K.2011/27267

5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na aykırılık suçundan sanık ...'nun anılan Kanun'un 81/9-1-a maddesi gereğince 5.560 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 80, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 31/3, 62. maddelerinin tatbiki suretiyle sonuç olarak 2.702 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Bakırköy 3. Çocuk Mahkemesinin 02.12.2008 tarihli ve 2007/699 esas, 2008/1440 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 17.07.2009 gün ve 38599 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 10.08.2009 gün ve KYB. 2009-185853 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın savunması alınmadan mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 193/1-2 ve 195/1. maddelerine aykırı davranılmasında,

01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 12/b maddesinde, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun bütün ek ve değişiklikleri ile birlikte yürürlükten kaldırılmış olduğunun belirtilmesi karşısında, 5846 sayılı Kanun'un 5101 sayılı Kanun'la değişik 81/9-1-a maddesinde öngörülen 5.000 yeni Türk lirası adli para cezasının, 765 sayılı Kanun'un ek 2. maddesi gereğince artırılamayacağı,

5252 sayılı Kanun'un "Diğer kanunlardaki para cezalarının artırılması ve usulü" başlıklı 4. maddesinin de 31.12.2002 tarihine kadar yürürlüğe giren kanunlarda yer alan para cezalarındaki artışı düzenlediği, 5846 sayılı Kanun'u değiştiren 5101 sayılı Kanun'un ise 12.03.2004 tarihinde yürürlüğe girmesi sebebiyle olayda uygulama yerinin bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'un 81/9-1-a maddesi uyarınca 5.560 yeni Türk lirası temel adli para cezasına hükmedilip, bu miktar üzerinden artırım ve indirim maddelerinin tatbiki suretiyle fazla ceza tayininde,

765 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun hükümlerinin birlikte uygulanması suretiyle karma uygulama yapılmasında, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-İhbarnamenin ikinci paragrafında bulunan kanun yararına bozma düşüncesine yönelik olarak yapılan incelemede;

Mahkemece hüküm kurulurken para cezasının belirlenmesinde takdir hakkı kullanılmış olup, kararda 765 sayılı TCK.nun ek 2.maddesi ile 5252 sayılı yasanın uygulandığına dair bir gerekçe gösterilmediği para cezasının tayininde takdir hakkının kullanıldığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

2-İhbarnamenin bir ve üçüncü paragrafında bulunan kanun yararına bozma düşüncesine yönelik olarak yapılan incelemede;