Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2009/15693 K.2012/29343

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ceza Genel Kurulunun 03.06.1997 gün ve 119/136 sayılı kararında belirtildiği üzere, tayin olunan sonuç adli para cezasının 10 eşit taksitte ödenmesine karar verilirken gösterilmeyen taksit aralığının "1'er ay ara ile" olduğu kabul edilerek yapılan incelemede.

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca 1.fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyları üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1.fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2.fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına" denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.