Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2009/16756 K.2011/26636

4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa muhalefet suçundan sanık ...'in, anılan Kanunun 4/a-2-3.maddeleri uyarınca 160.342,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5.maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair, Tatvan Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2009 tarihli ve 2008/421 esas, 2009/33 sayılı kararma yönelik itirazın kabulü ile Tatvan Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2009 tarihli ve 2008/421 esas, 2009/33 sayılı kararının kaldırılmasına, sanığın 4926 sayılı kanunun 4/a-2-3.maddeleri gereğince 160.342,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına,

adli para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 52/4.maddesi gereğince 24 eşit taksitle tahsiline ilişkin, Bitlis Ağır Ceza Mahkemesinin 26.03.2009 tarihli ve 2009/193 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 18.08.2009 gün ve 45777 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 23.09.2009 gün ve KYB. 2009-199242 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Tüm dosya kapsamına göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı itiraz yasa yoluna başvurulması halinde, itiraz merciinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilebilmesinin koşullarının olup olmadığını, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararında hukuka aykırılık bulunup bulunmadığını inceleyebileceği, mercii tarafından suçun sübutu, nitelendirilmesi gibi esasa ilişkin değerlendirme yapılamayacağı, açıklanmayan mahkumiyet hükmü içeriğindeki hukuka aykırılıkların denetlenemeyeceği,

bu gibi hukuka aykırılıkların ancak davanın düşmesi kararı verildiğinde veya hükmün açıklanması yada yeni bir hüküm kurulması halinde temyiz yasa yolu ile incelenebileceği cihetle, işin esasına girmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;