KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2009/16792 E., 2012/622 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Ocak 2012
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma
2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na muhalefet eyleminden sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, hafif hapis ve hafif para cezasını içeren hükümlerin idarî para cezasına dönüştürüldüğü, idarî para cezası hakkında Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili kılındığı,
mahkemenin görevli olmadığından bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3 ve 5349 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 7. maddeleri gereğince mahkemenin görevsizliğine,
dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Samsun 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 03/06/2005 tarihli ve 2005/393-550 sayılı kararına itirazın kabulü ile Samsun 1. Sulh Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/06/2005 tarihli ve 2005/ 369 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 28.08.2009 gün ve 47793 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 29.09.2009 gün ve KYB.
2009-205487 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
Tüm dosya kapsamına göre,
Mercii Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararını müteakip, Samsun 1. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 27/06/2005 tarihli ve 2005/393-550 sayılı ek kararın yok hükmünde olduğu düşünülerek yapılan inceleme sonucunda;
Samsun 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 03/06/2005 tarihli kararına karşı yapılan itirazın kabul edilerek kaldırılmasına karar verilmiş olunmasına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesi uyarınca itiraz konusu hakkında da bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2009/16792, K. 2012/622, 17 Ocak 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama