Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2009/16807 K.2012/27441

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanığın eyleminin 4389 sayılı Yasa ve 5411 sayılı yasa kapsamında basit zimmet suçunu oluşturduğu ve mahkemece sanık hakkında 4389 sayılı Bankacılık Kanunu hükümlerinin lehe olduğu kabul edilerek uygulama yapıldığı anlaşılmış ise de; zimmet suçunun konusunu oluşturan 1.746,71 Liranın suç tarihindeki ekonomik koşullar ve paranın satın alma gücüne nazaran değerinin az olduğu ve hükmedilecek cezadan 5411 sayılı yasanın 160/6. Maddesi uyarınca indirim yapılıp yapılmayacağı hususuda gözetilerek, 4389 sayılı Yasa ile 5411 sayılı yasa hükümlerinin karar yerinde ayrıltılı olarak karşılaştırılmasının yapılıp lehe olan Yasanın belirlenmesi ile sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- Kabule göre de; sanığın eylemi TCK.nun 53/5.maddesinde sayılan hak ve yetkilerden birini kötüye kullanmak suretiyle işlendiğinin kabulü ile sanığın cezasının infazından sonra işlemek üzere ayrıca 2 yıl süre ile TCK.nun 53/1-a maddesinde sayılan hak ve yetkileri kullanmasından yasaklanmasına karr verilmiş ise de, bankada şef yardımcısı olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/5.maddesinde düzenlenen güvenlik tedbirinin uygulanamayacağının dikkate alınmaması,