KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2009/18819 E., 2012/3505 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kaçakçılık
- Hüküm
- Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye
Karar Metni
243 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1- Sanık hakkında ceza tayin edilirken TCK.nun 61.maddesinde belirtilen gerekçeler dışında sanığın suça olan eğiliminden bahsedilerek yasal olmayan gereekçe ile teşdit uygulanarak ceza tayin edilmesi,
2- 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak hak yoksunluklarına karar verilirken, aynı maddenin 3.fıkrasında koşullu salıverilme durumunda (c) bendinde söz konusu edilen hak yoksunluğunun uygulanmayacağının belirtilmesi karşısında; (a), (b), (d), (e) bentlerinde sayılan haklarından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; (c) bendinde sayılan hak yoksunluğunun koşullu salıverilme halinde koşullu salıverilmeye kadar uygulanması biçiminde karar verilmesi gerekirken, tüm bentler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 23.02.2012 günü, birinci bozma nedeni yönünden oyçokluğuyla ikinci bozma nedeni yönünden oybirliğiyle karar verildi.
(Muhalif)
KARŞI OY
Sanığın devamlı olarak kaçakçılık suçu ile iştigal etmesi, pazar yerinde satış sırasında yakalanması, 144 paket sigara, 5 paket pipo ve 51 paket pipo tütünü yakalanması gibi nedenler 5237 sayılı yasanın 61/a maddesinde belirtilen "suçun işleniş biçimi" bendine gireceğinden, ayrıca kararda hakimin "sanığın suça olan eğilimi "de" ayrıca takdiren ve teşdiden demek suretiyle sanığın suça olan eğilimini ilaveten belirtmiş olup takdiren ve teşdiden denildiği dikkate alınarak teşdit kullanması yasal olduğundan çoğunluğun 1 nolu bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2009/18819, K. 2012/3505, 23 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama