Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2009/19885 K.2011/22538

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-5846 sayılı kanunun 76.maddesinin 1.fıkrasında "Bu kanunun düzenlediği hukuki ilişkilerden doğan davalarda dava konusunun miktarına ve kanunda gösterilen cezanın derecesine bakılmaksızın, görevli mahkeme Adalet Bakanlığı tarafından kurulacak ihtisas mahkemeleridir.

İhtisas mahkemeleri kurulup yargılama faaliyetlerine başlayıncaya kadar, asliye hukuk ve asliye ceza mahkemelerinden hangilerinin ihtisas mahkemesi olarak görevlendirileceği ve bu mahkemelerin yargı çevreleri Adalet Bakanlığının teklifi üzerine Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenir" şeklinde öngörülen düzenleme gereğince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 24.03.2005 gün ve 188 sayılı kararıyla İstanbul dışındaki yerlerde komisyonların bulunduğu ağır ceza merkezlerinde olmak üzere, ceza davalarında asliye ceza mahkemesinin, 2 asliye ceza mahkemesi varsa 1 nolu asliye ceza mahkemesinin,

ikiden fazla asliye ceza mahkemesi varsa 3 nolu asliye ceza mahkemesinin yetkilendirilmesine,

İlgili mahkemelerin yargı çevrelerinin ise Adli Yargı Adalet Komisyonlarının merkez ve mülhakatları olan ilçeleri kapsayacak şekilde belirlenmesine karar verilmiş bulunduğundan, görevsizlik kararı verilip dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi gerekmesi,

2-5271 sayılı CMK.nun 5560 sayılı yasa ile değişik 231.maddesinin 5 ve 14. fıkralarında değişiklik yapan 5728 sayılı yasanın 562.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5237 sayılı TCK.nun 7.maddesi dikkate alınarak, yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunduğu gözetilmeden, bu husus tartışmasız bırakılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,