Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2009/216 K.2011/783

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerek Dairemizin istikrar kazanan kararlarına gerekse Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.05.1989 gün 7-147/209 sayılı kararına nazaran belgesi bulunmadığı halde ödünç para vermek suretiyle tefecilik yapmak suçundan, şikayetçilerin müdahil sıfatını kazanması mümkün olmadığı, dolayısıyla hükmü temyize yetkileri bulunmadığı cihetle müştekiler vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, müdahil hazine vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Müşteki ve tanık beyanları ile dosya kapsamına göre en borç verme tarihi Haziran 2003 olup suç tarihi olan Haziran 2003 itibariyle temyiz inceleme gününde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7.maddesi karşısında; yüklenen suçun tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı gerçekleşmiş bulunduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan madde uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, 25.01.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.