KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2009/3561 E., 2011/16046 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Eylül 2011
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- 1163 sayılı Kanuna Aykırılık
- Hüküm
- Hükümlülüğüne
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık ... müdafiinin 22.02.2007 tarihinde tefhim edilen kararı 01.03.2007 havale tarihli süre tutum dilekçesi ile temyiz ettiği, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
1-Sanıklardan ... müdafiine tefhim edilmekle hükmün esasını oluşturan kısa kararda 25'şer günlük hapis cezası 5237 sayılı yasanın lehe olduğundan bahisle aynı yasanın 51/1-a maddesi uyarınca para cezasına çevrilip hükmün kesin olduğu belirtildiği halde, gerekçeli kararda hapis cezasının 5237 sayılı yasanın 50/1-d maddesi gereğince mahkum olunan cezanın bir katı olan 1 ay 20 gün süre ile eğlence yerlerine gitmekten yasaklanması cezasına çevrilip temyizi kabil olduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmek suretiyle hükmün teşvişi,
2-Suçun şikayete tabi olmadığı bu nedenle sanık hakkında 5560 sayılı yasa ile değişik 231. Maddenin uygulama koşulları bulunmadığından takdiren uygulamaya yer olmadığına dair karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de;
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı Yasanın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulamasının olanaklı hale gelmesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile bir cümle eklenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK.nın 7. maddesi gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanarak sonucuna göre uygulama yapılması zorunluluğu,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2009/3561, K. 2011/16046, 21 Eylül 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama