Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2009/8574 K.2011/26429

556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye aykırı davranmak suçundan şüpheli .... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 18.11.2008 tarihli ve 2008/6852 soruşturma, 2008/2730 esas,

2008/1277 sayılı iddianamenin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 170.maddesine uygun bulunmadığından bahisle aynı kanunun 174.maddesi gereğince iadesine dair Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2008 tarihli ve 2008/638 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.12.2008 tarihli ve 2008/1488 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 01.04.2009 gün ve 17846 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 20.04.2009 gün ve KYB.

2009-93487 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesince, malzemeler üzerinde uzman bilirkişi raporunun bulunmaması ve müşteki vekilinin vekaletnamesinde uzlaşma yetkisinin olmaması iddianamenin iadesi sebepleri olarak gösterilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 170/3.maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı kanunun 174/1.maddesinde ise iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, 5271 sayılı kanunun 170/2.maddesinde yer alan "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa.

Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." hükmü uyarınca Cumhuriyet Savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek diğer deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verileceği gözetilmeden, İtirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;