KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2009/8593 E., 2012/24598 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Ekim 2012
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Bankacılık kanununa muhalefet
- Hüküm
- Sanığın hükümlülüğüne
Karar Metni
371 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I- 5237 Sayılı TCK'nun 212. maddesinde; sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilikten hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunacağının belirtilmesine rağmen, sanık hakkında atılı sahtecilik suçlarından mahkumiyet hükmü kurulmaması,
II -5237 Sayılı TCK. nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.
Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK. nun 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.
Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.
Bu açıklama kapsamında, sanığın elde ettiği 40.000 USD'nın, suç tarihindeki efektif döviz satış kuru üzerinden tespit edilecek değerine göre sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, sanık hakkında eksik para cezası tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
III -Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak
Adli para cezalarının 5083 sayılı Kanun'un 1.maddesi ile 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1.maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2009/8593, K. 2012/24598, 2 Ekim 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama