Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2009/8877 K.2011/16093

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

30 Temmuz 2003 gün ve 25184 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 4949 sayılı kanunun 96. maddesiyle değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 341. maddesinde "Çocuk teslimi hakkındaki ilamın veya ara kararının icrası sırasında çocuğu gizleyen ya da ilamın veya ara kararının icrasından sonra tekrar kaçıran borçlu ile bu fiillere bilerek iştirak edenler, lehine hüküm verilmiş kimsenin şikayeti üzerine, tetkik mercii tarafından, iki aydan altı aya kadar hafif hapis cezası ile cezalandırılıdar" hükmünün öngörüldüğü ve davaya bakma görevinin tetkik merciine ait bulunduğu gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde davayı sonuçlandırıcı nitelikte hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, ancak 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 7. maddesi uyarınca, sanığın eylemine uygulanabilecek idari para cezasının miktarına göre, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 20/2-c maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımının dolmuş olması karşısında dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesinde hukuki yarar olmadığından, anılan maddenin 1. fıkrası uyarınca ilgili kişiye İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 21.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.