Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2009/9352 K.2010/7389

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Sanık ...’ın temyizine göre yapılan incelemede;

1-2313 sayılı yasaya muhalefet suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nun 53/1.maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, anılan yasa maddesinin 3.fıkrasının “Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz” amir hükmü dikkate alınarak bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından “53/1-c maddesindeki yasal haklarından şartla tahliye edilinceye kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin çıkartılarak, yerine " sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde yazılı haklardan anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine,

diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçundan kurulan hükme gelince;

Sanığın, kendisine ait uyuşturucu madde ele geçirilemediğinden, yüklenen suçu işlediğini somut bir olgu olarak ortaya koyan, her türlü şüpheden uzak, yasal ve yeterli herhangi bir kanıtın da bulunmadığının anlaşılması karşısında; beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA,

II-Sanık ...’in temyizine göre yapılan incelemede;

1-6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nun 53/1.maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, anılan yasa maddesinin 3.fıkrasının “Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz” amir hükmü dikkate alınarak bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından “53/1-c maddesindeki yasal haklarından şartla tahliye edilinceye kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin çıkartılarak, yerine " sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde yazılı haklardan anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine,

diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçundan kurulan hükme gelince;

Sanığın, kendisine ait uyuşturucu madde ele geçirilemediğinden, yüklenen suçu işlediğini somut bir olgu olarak ortaya koyan, her türlü şüpheden uzak, yasal ve yeterli herhangi bir kanıtın da bulunmadığının anlaşılması karşısında; beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA,

III-Hükümde yasa yoluna başvuru mercii gösterilmediğinden sanık ...’ün temyizinin de öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1-6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nun 53/1.maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, anılan yasa maddesinin 3.fıkrasının “Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz” amir hükmü dikkate alınarak bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından “53/1-c maddesindeki yasal haklarından şartla tahliye edilinceye kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin çıkartılarak, yerine " sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde yazılı haklardan anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine,

diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçundan kurulan hükme gelince;

a-Dosya kapsamına göre; kullanmak için uyuşturucu madde bulundurduğu sabit olan ancak, uyuşturucu madde kullandığı tıbben saptanamayan ve bu konuda aleyhine başka bir kanıt da elde edilemeyen sanık hakkında, 19.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı kanunla değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191.maddesinin birinci fıkra hükmüne göre cezaya hükmedilmeden,

ikinci fıkra hükmü gereğince sadece denetimli serbestlik tedbirine karar verilebileceği öngörüldüğünden sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 191.maddesinin (2).fıkrası gereğince sadece denetimli serbestlik tedbirinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması yerine uygulama yeri bulunmayan aynı maddenin (6).fıkra yollamasıyla (1) fıkrası uyarınca hapis cezası ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmesi,

b-5237 sayılı TCK.nun 53/1.maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, anılan yasa maddesinin 3.fıkrasının “Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz” amir hükmü dikkate alınarak bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 25.05.2010 günü I-2, II-2, III-2-a bentleri yönünden oyçokluğuyla sair hususlarda oybirliğiyle karar verildi. (Muhalif)

KARŞI OY

Sanık ... mahkeme ifadesinde gelenlerin hepsi uyuşturucu kullanıyor, hazırlık ifadesinde de uyuşturucu kullanıyoruz, sanık ... mahkeme ifadesinde hepsi olay anında uyuşturucu kullandı, hazırlık ifadesinde de bulduğumda içerim demelerine, sanık ... ve ...’ın aynı suçtan mahkumiyetleri olduğu ve oluş da gözetilerek sanıkların olay günü esrar kullandıkları sabit olmasına ve sanıkların esrar içerken esrarı bulundurmaları zorunlu olduğundan sanık ... ve ...’un 5237 sayılı TCK.nun 191/1.maddesinden beraati gerektiğine ve içici olmalarına göre tedavi gerektiği, 5237 sayılı TCK.nun 191/1 fıkra 1.cümlesinin uygulanması takdire bağlı olup hakimin takdirini 6.fıkranın uygulanması yönünde kullandığından bu yöndeki bozma kararına katılmıyorum.