Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2010/10260 K.2012/5957

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük Kanununun uygulanmasına ilişkin Bakanlar Kurulu Kararının eki, suç tarihinde yürürlükte bulunan 2000/53 sayılı Gümrük Vergilerinden Muafiyet ve İstisna Tanınacak Haller Hakkında Kararının tanımlar başlıklı 3. maddesinde Yolcu deyiminin, "herhangi bir amaçla (ticaret, memuriyet, tahsil, ziyaret, tedavi veya turizm) kısa veya uzun bir süre kalmak üzere, yabancı bir ülkeden karayolu, demiryolu, deniz veya hava yollarından biriyle Türkiye Gümrük Bölgesine gelen yabancı bir ülkede oturan Türkler ile yabancılar ve herhangi bir amaç ile gittikleri yabancı ülkeden kesin veya geçici olarak dönen, Türkiye'de oturan Türkler ve yabancılar ile Türkiye'den aynı amaçlarla ve aynı yollarla yabancı bir ülkeye giden benzeri Türk ve yabancıları" ifade edeceği öngörülmüş bulunmaktadır.

5607 sayılı Kanunun 6. maddesinde yolcu beraberinde getirilen eşyalar düzenlenmiş olup, mesleği şoförlük olan ve mesleğini icrası sırasında sevk ve idaresindeki taşıma aracı ile İran ülkesinden yurda giriş yapan, gümrük mevzuatına göre yolcu statüsünde bulunmayan sanığın yolculara tanınan muafiyet ve istisnalardan yararlanmasının mümkün bulunmadığı dikkate alınarak, sanık savunmaları ve dosya kapsamına nazaran yurda yasal olmayan yoldan eşya ithal etmek suretiyle isnat edilen suçu işlediği sabit olan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,