Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2010/10992 K.2013/6502

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

1-4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda atılı eylemin müeyyidesi adli para cezasını, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda ise hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında adli para cezasını da içermekte olduğu; kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK.nun 50.maddesi gereğince adli para cezasına veya diğer seçenek yaptırımlara çevrilmesi halinde verilen sonuç ceza itibariyle 5607 sayılı yasanın sanık lehine olabileceği gözetilerek;

Olaya suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ile suç tarihinden sonra 31.03.2007 tarihinde yürürlüğe giren 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun ilgili bütün hükümleri uygulanarak elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması ve karar yerinde tartışılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, denetime olanak verecek şekilde bu husus tartışılmadan, 4926 sayılı yasanın sadece adli para cezası içermesi nedeniyle lehe kabul edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-4926 sayılı yasanın 4/3 maddesi uyarınca uygulama yapılırken, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden en üst sınırdan artırım yapılmak suretiyle hüküm kurulması suretiyle Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK.nun 34, 230.maddelerine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.03.2013 günü 2 nolu bozma için oyçokluğu, 1 nolu bozma için oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Yargılama süreci boyunca maddi gerçeğe ulaşma ve adaleti sağlama yolunda çaba harcayan, yargılamayı yürüten, sanığı birebir gözlemleyen yerel mahkemenin takdirinde çok fahi bir hata olmaması halinde hakimin ceza tayinine, indirim ve artırımdaki takdirine temyiz mahkemesince müdahale edilmemesi gerektiği görüşündeyim. Nitekim 15.05.2012 gün ve 116/191 sayılı C.G.K.K.'da bu yöndedir. Olayımızda sanığa verilen cezanın para cezası olması, suç eşyası sigaraların değerinin 100.000 TL'ye yakın bir değerde olması gözetildiğinde artırım miktarının yerinde olduğu düşüncesiyle çoğunluğun 2 nolu bozmasına katılmıyorum.