Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2010/11432 K.2013/4854

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; 5237 sayılı TCK.nun 53/1.maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, anılan yasa maddesinin 3.fıkrasının "Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz" amir hükmü dikkate alınarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından 9. bendin çıkarılarak, yerine "sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-a, b, d, e bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya.

53/1-c maddesinde yazılı haklardan ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine, diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.02.2013 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanığın kardeşine ait olup 2-3 yıl önce terk edilen kapısı ve camları kırık evde, kollukça yapılan aramada 10 jelikan mazot bulunmuş, tanık Hamza kolluktaki beyanlarında mazotun sanığa ait olduğunu söylemiştir. Sanık hiçbir aşamada suçlamayı kabul etmemiştir. Tanıklardan Hamza mahkeme huzurundaki ifadesinde, kolluktaki beyanını kabul etmemiş, mazotun kime ait olduğunu bilmediğini ifade etmiştir. Diğer tanık Mahmut ise kollukta, mazotun Güzelsu'lu ismini bilmediği kamyonculara ait olduğunu, onlar geldiğinde sanığın yanlarına gidip, kendileriyle sohbet edip, görüştüğü ve yardımcı olduğunu söylemiş, ancak, mahkemece bulunup dinlenememiş, kolluktaki beyanın okunmasıyla yetinilmiştir.

Tanık Hamza'nın mahkemede mazotun kime ait olduğunu bilmediğini ifade etmesi, mazot bulunan evin kapı ve camlarının kırık ve açık bulunması karşısında, bulunup mahkemede beyanı alınamayan tanık Mahmut'un hazırlık beyanında tahmine dayalı olup, mahkumiyet hükmü kurmaya yeterli bulunmadığı, anılan yere başkaları tarafından konulması da mümkün bulunduğundan, sanığın beraati gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun mahkumiyeti onama kararına katılmıyorum.