Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2010/11954 K.2013/20282

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan mahkumiyet kararlarının kesinleşme tarihlerinin incelemeye konu suç tarihinden sonra olması nedeniyle, CMK'nun 231/5. Maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulanmasına engel teşkil etmediği halde, sanığın sabıkalı olması gerekçe gösterilip ayrıca bir daha suç işlemeyeceği yönünde kanaat oluşmadığının da belirtilmesi karşısında, bu nedenle anılan husus bozma nedeni yapılmamıştır.

1- TCK'nun 53/1. maddesinde öngörülen belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın güvenlik tedbiri niteliğinde olduğu ve bu itibarla aleyhe bozma ve değiştirme yasağına konu olamayacağı gözetilerek; hapis cezası ertelenmeyen sanık hakkında diğer hakların yanında 1. fıkranın (e) bendinde yazılı hakları kullanmaktan da yoksun bırakılmasına karar verilmesi zorunluluğuna uyulmaması,

2- Hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bendin hükümden çıkartılması ile yerine "Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/l-a,b,d,e bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya.