Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2010/12440 K.2012/1515

5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanun'a aykırılık suçundan sanık ...'ün anılan Kanun'un 19/a, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62, 5188 sayılı Kanun'un 19/c, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddeleri gereğince 25 gün hapis, 5.000 Türk lirası ve 2.500 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca ayrı ayrı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

sanığın 5 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına dair Bakırköy 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 01/10/2009 tarihli ve 2007/194 esas, 2009/568 sayılı kararına karşı yapılan itirazın, sanığın atılı suçtan dolayı 5188 sayılı Kanun'un 19/a maddesinde yazılı seçimlik cezalardan biri ile cezalandırılması gerektiği halde her iki cezaya da karar verildiği,

ayrıca 5188 sayılı Kanun'da 5728 sayılı Kanun'la yapılan değişikliklerde sanık lehine düzenlemenin olup olmadığının tartışılmadığından bahisle kabulü ile anılan kararın ortadan kaldırılmasına ilişkin Bakırköy 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/11/2009 tarihli ve 2009/77 değişik sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 01.10.2010 gün ve 60443 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 21.10.2010 gün ve KYB.

2010-255733 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede.

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş bulunulması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarihli ve 2009/4-13 esas, 2009/12 sayılı kararı ile Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 12/11/2008 tarihli ve 2008/14983-13058 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının "koşullu bir düşme kararı" niteliğinde olduğu, kurulan hükmün henüz sanık hakkında hukuki sonuç doğurmadığı,

sanık tarafından denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece, geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verileceği veya denetim süresi içinde yeni bir suç işlenmemesi ya da yükümlülüklerin yerine getirilmesi halinde mahkemece düşme kararı verileceği, bu durumda düşme kararının veya açıklanan hükmün olağan kanun yollarına tabi olacağı,

itiraz merciince sadece 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinde yazılı olan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin şartların oluşup oluşmadığı yönünden inceleme yapılabileceği gözetilmeden yazılı gerekçeyle itirazın kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü.