Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2010/170 K.2012/26859

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Tekerrüre esas adli sicil kaydı olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58.maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz talebi olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olmasının Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CMK.nun 34, 230 ve 289/1-g maddelerinin amir hükmü olduğu dikkate alınarak, sübutu kabul edilen ve suç oluşturan eylemlerin belirlenmesi ve yasal ögelerinin gösterilmesi gerektiği halde gerekçeye de yer verilmeyerek yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,

2-Hükmün açıklandığı duruşmada hazır bulunan esas hakkındaki mütalaaya karşı diyeceği ile son sözü sorulmadan hüküm kurulması suretiyle savunma hakkı kısıtlanarak 5271 sayılı CMK.nun 216/3. maddesine muhalefet edilmesi,

3-Sanık hakkında kısa ve gerekçeli kararda asgari hadden ceza tayin edildiği belirtilmesine rağmen yazılı şekilde gerekçe gösterilmeden teşdit uygulanması,