Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2010/1827 K.2012/29225

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu ve adli sicil kaydının silinme koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK’nun 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan idarenin davayı vekil ile takip ettiği gözetilerek, kararın niteliğine göre, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince katılan yararına maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin nazara alınmaması aleyhe temyiz istemi olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak,

1-Sanığın tekerrüre esas alınan mahkûmiyetinin, 765 sayılı TCK'nın 404. maddesinin 2. fıkrasında öngörülen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olup; bu suçun, sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 5560 sayılı Kanunla değişik 191. maddesinde düzenlenmesi ve koşullarının oluşması durumunda, "davanın düşmesi" seçeneğine de yer verilmesi nedeniyle, lehe olan bu düzenleme ve 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınmasına ve cezanın 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine olanak bulunmaması,

2-TCK’nın 53. maddesinin (3) fıkrası uyarınca 53/1-c madde ve bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden tümü için yoksunluğun şartla salıverilme tarihine kadar sürmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün CMUK’nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan.