Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2010/2369 K.2012/24646

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemece karar yerinde lehe kanunun belirlenmesi tartışması yapılırken, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununun suç tarihinde yürürlükte bulunan 81/9-1/b maddesi uyarınca asgari had olan 2 yıl hapis cezası tercih ve takdir edilerek belirlenen temel cezanın, özel tekerrür hükmü içeren aynı kanunun 75/son maddesi uyarınca bir misli arttırımla 4 yıl hapis cezası olarak belirlenip, bu sonuç karşısında 5728 sayılı kanunla değişik 5846 sayılı kanunun 81/4 maddesi uyarınca temel cezanın teşdiden 2 yıl hapis ve 120 gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesi karşısında 81/4 maddesiyle yapılan uygulamanın sanığın en lehine olduğu kabul edilmiş ise de;

5846 sayılı Kanunun 75/son maddesindeki özel tekerrür hükmünün yürürlükten kaldırılmış bulunması ve bu maddeye göre ceza arttırımı yapılamayacağı dikkate alındığında, 5846 sayılı kanunun suç tarihinde yürürlükte bulunan 81/9-1/b maddesinde öngörülen ve mahkemece de asgari hadden tayin ve tercih edilen 2 yıl hapis cezasının, beraberinde zorunlu adli gün para cezası olmaması nedeniyle 81/9/1-b maddesinin sanık lehine olacağı düşünülmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,