Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2010/6520 K.2012/2558

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/6 ncı maddesinde aranan koşulların varlığı halinde, atılı suç için hükmolunan hapis cezasının 2 yılın altında kalması ve ayrıca adli para cezasına da hükmolunmuş bulunmasının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine yasal engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden, "yalnız hapis veya yalnız para cezasını gerektiren suçlarda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebileceği, para ve hapis cezasının birlikte uygulandığı, suçlarda koşulların gerçekleşmediği" şeklindeki bir yorumlama yasaya yanlış anlam verilerek bu gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre. 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun "Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar" başlıklı 50/1-d maddesinde "Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama süresinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre; mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle, belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanmaya, çevrilebilir." hükmünün yer aldığı,

sanıklara tayin edilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın seçenek yaptırıma çevrilirken, kanun koyucunun amacına uygun, akla ve mantığa aykırı olmayan, tarafları tatmin edici, denetime elverişli bir seçenek yaptırıma hükmedilmesi olduğu, anılan Kanunun 50/1.d maddesinde yer alan "belirli yer" kavramının yurt dışına çıkış yasağını kapsamadığı,

bu yasağın 5271 sayılı Kanunun 109. maddesinde düzenlenen ve şüpheliler hakkında hükmün kesinleşinceye kadar uygulanabileceğini öngörülen "adli kontrol" sistemi içerisinde yer aldığı gözetilmeden, sanıkların ceza süresi kadar 25 gün süre ile yurt dışına çıkmaktan yasaklanmasına çevrilmesine karar verilmesi