Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2010/6954 K.2013/2092

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

1- TCK'nun 61. maddesinde cezanın belirlenmesine esas nedenler tek tek sayılmak suretiyle belirlenmiş olup, mahkemece gösterilen "sanığın suça olan eğilimi nazara alınarak" şeklindeki bir gerekçeye anılan yasa maddesinde yer verilmediği gözetilmeden, alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Tekerrür uygulamasına esas alınan mahkumiyetin, tazmini nitelikte adli para cezasına ilişkin olduğu gözetilmeksizin, sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanması,

3- "Sanığın tekerrüre esas sabıkasının bulunması nedeniyle sanığa verilen cezanın ertelenmesine kanunen yer olmadığına" şeklindeki isabetsiz ve yetersiz gerekçe ile cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

4- TCK'nun 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, 1.fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın cezanın infazı tamamlanıncaya kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,