KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2010/725 E., 2012/21316 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Haziran 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5846 sayılı kanuna muhalefet
- Hüküm
- Hükümlülüğüne
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1-) Açılan kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan Kültür Bakanlığının müdahilliğine karar verilerek lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,
2-) 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinde düzenlenen "suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararı aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi" ve diğer objektif ve sübjektif koşulların varlığı halinde, CMK.nun 231/5 madde ve fıkrası gereğince, sanık hakkında aynı yasanın 231/6-c maddesi de değerlendirilerek tespit edilen söz konusu zararın giderilmesi durumunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebileceği anlaşılmaktadır.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas,2009/13 sayılı kararında; "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından biri olan zarardan kast edilen maddi zarar olup, bu zararın belirlenmesinde teknik bilgiye ihtiyaç duyulmayan hallerde hakim, kanaat verici basit bir araştırma yaparak zararı belirlemelidir." denilmektedir.
Bu ilkeler çerçevesinde her olaya özgü ayrı değerlendirme yapılarak, maddi zararın kanaat verici basit bir araştırma ile tespit edilebilmesi gerekir. Dosya kapsamından suçun niteliği gereği meydana gelen zararın basit bir araştırma ile tespit edilebilecek zarar niteliğinde olmadığı ve dosyaya yansıyan tespit edilmiş bir zararı bulunmadığı ve suçun mağdurunun Kültür Bakanlığı olmadığı gözetilmeden, mahkemece "Kurumun zararını giderdiği konusunda bilgi ve belge olmadığı" gerekçesiyle sanık hakkında CMK 231.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2010/725, K. 2012/21316, 28 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama