KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2010/88 E., 2012/30005 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Kasım 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 4926 sayılı Kanuna muhalefet
- Hüküm
- Hükümlülüğe, müsadereye
Karar Metni
249 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1- Dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin suç tarihindeki ekonomik koşullar ve paranın satın alma gücüne nazaran pek hafif olduğu halde mahkemece değer hafif kabul edilerek yazılı şekilde fazla ceza tayini;
2- Araç sahibinin suçun işlendiğinden haberdar olduğuna dair delil elde edilememesi karşısında TCK.nun 54.maddesi uyarınca iyi niyetli üçüncü kişilere ait eşyanın müsadere edilemeyeceği gözetilmeden nakil aracının sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.11.2012 günü 1 nolu bozma için oyçokluğuyla, 2 nolu bozma için oybirliğiyle karar verildi.
KARŞI OY
Suç eşyasının değeri suç tarihine göre hafif olduğundan çoğunluğun bu yöndeki kararına katılmıyorum. Ayrıca; Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22/07/2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya
da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle de bozulması gerektiği düşüncesiyle çoğunluğun verdiği onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2010/88, K. 2012/30005, 21 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama