Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2010/937 K.2012/26678

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Şikayetçi vekillerinin vaki katılma talepleri hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

2-Uygulamaya göre; karar tarihinde 5728 sayılı yasa ile değişik 5846 sayılı yasanın 81/4-13 fıkraları ve 71/1.maddeleri yürürlükte olduğu halde, önceki ve yeni tüm hükümler ayrı ayrı uygulanarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. maddesi uyarınca lehe olan yasanın belirlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen "suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararı aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi" ile diğer objektif ve sübjektif koşulların varlığı halinde CMK.nun 231/5. maddesi gereğince, sanık hakkında aynı yasanın 231/6-c maddesi de değerlendirilerek tespit edilen söz konusu zararın giderilmesi durumunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verileceği anlaşılmaktadır.

Yargıtay Ceza Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı kararında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından biri olan zarardan kast edilen maddi zarar olup, bu zararın belirlenmesinde teknik bilgiye ihtiyaç duyulmayan hallerde hakim, kanaat verici basit bir araştırma yaparak zararı belirlemelidir.

Bu ilkeler çerçevesinde her olaya özgü ayrı değerlendirme yapılarak, maddi zararın kanaat verici basit bir araştırma ile tespit edilebilmesi halinde zararın giderilebilmesi koşulundan bahsedilebileceği, somut olayda suçun işlenmesi ile ortaya çıkan ölçülebilir bir zararın olup olmadığı tartışılmadan, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,