Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2010/9807 K.2012/861

Kaçakçılığa konu eşyayı bu özelliğini bilerek ticari amaçla satmak suçundan sanık ...'in, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/5, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1, 52/2.maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adlî cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5.maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Tatvan Asliye Ceza Mahkemesinin 27/05/2009 tarihli ve 2009/159 esas, 2009/243 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına,

sanık ...'in, 5607 sayılı Kanun'un 3/5, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/2.maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adlî cezası ile cezalandırılmasına, kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/1b maddesinde belirtilen seçenek yaptırıma çevrilmesine ilişkin BİTLİS Ağır Ceza Mahkemesinin 21/07/2009 tarihli ve 2009/491 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 16.08.2010 gün ve 51412 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 31.08.2010 gün ve KYB.

2010-201747 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede.

Dosya kapsamına göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı itiraz kanun yoluna başvurulması hâlinde, itiraz merciinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilebilmesinin şartlarının olup olmadığını, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararında hukuka aykırılık bulunup bulunmadığını inceleyebileceği, mercii tarafından suçun sübutu, nitelendirilmesi gibi esasa ilişkin değerlendirme yapılamayacağı, açıklanmayan mahkûmiyet hükmü içeriğindeki hukuka aykırılıkların denetlenemeyeceği,

bu gibi hukuka aykırılıkların ancak davanın düşmesi kararı verildiğinde veya hükmün açıklanması ya da yeni bir hüküm kurulması halinde temyiz kanun yolu ile incelenebileceği cihetle, işin esasına girmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü.