Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2010/9838 K.2012/460

Yoklama kaçağı olup 3 aydan sonra gelmek suçundan sanık ...'in, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 63/1-A maddesinin "3 aydan sonra gelenler" cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62, 50/1-a, 52/4.maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, ÇEMİŞGEZEK Sulh Ceza Mahkemesinin 26.02.2010 tarihli ve 2009/38 esas, 2010/3 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 04.08.2010 gün ve 49893 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 01.09.2010 gün ve KYB. 2010-195080 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede;

Çemişgezek Sulh Ceza Mahkemesince, sanığın 14 Mayıs 2009 ile 20 Kasım 2009 tarihleri arasında yoklama kaçağı kalmak suçunu işlediği gerekçesiyle mahkumiyetine karar verilmiş ise de, dosya kapsamında bulunan Çemişgezek Askerlik Şubesi Başkanlığının 01.02.2010 tarihli ve AS.Ş: 1130-119-10 sayılı yazısı ve eklerine göre, sanığın Yeditepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İktisat Bölümünden 01.02.2008 tarihinde mezun olduğu,

ancak 2006-2007 Eğitim ve Öğretim Yılı Güz Döneminde aynı Fakültenin Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler (İngilizce) Bölümünde ikinci öğrenciliğini yapmaya başladığı ve öğrenciliğinin halen devam ettiği, sanığın durumunu gösterir belgeleri 09.03.2009 tarihinde Çemişgezek Askerlik Şubesi Başkanlığına faksla göndererek askerliğinin tehir edilmesini talep ettiği, 30.11.2010 tarihine kadar da askerlik işlemleri yönünden bir sakıncasının bulunmadığının anlaşılması karşısında, 1111 sayılı Askerlik Kanunu'nun 5713 sayılı Kanun'la değişik 36/son maddesinde yer alan,

"Dört yıl ve daha uzun süreli yüksek öğretim kurumlarından yahut bunların dengi olduğu kabul edilen okullardan mezun olan yükümlülerin askere sevkleri, istekleri halinde mezuniyet tarihinden itibaren iki yıla kadar, yüksek lisans eğitimini tamamlayanların ise bir yıla kadar tehir edilebilir." şeklindeki düzenleme nazara alınarak sanığın beraatine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;