Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2010/9990 K.2013/15273

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın sübuta eren eyleminin, suç tarihinde yürülükte bulunan 5846 sayılı Yasa'nın 5101 sayılı Yasa ile değişik 81/9-1-a maddesinde; karar tarihinde yürülükte bulunan 5846 sayılı Yasa'nın 5728 sayılı Yasa ile değişik 81/4. maddesinde düzenlenen suça uyduğu, anılan yasa maddelerinde öngörülen cezalar ve mahkemenin somut uygulaması dikkate alındığında, aleyhe bir sonucun oluşmadığı dikkate alınarak, bozma isteyen tebliğnamedeki 2 nolu düşünceye;

Her ne kadar, mahkemece erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden birlikte tartışma yapılarak, ertelemeye ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, hükmolun cezanın adli para cezası oluşu gözetilerek, ertelemeye yasal engel hal bulunduğundan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin yazılı gerekçeler yeterli olduğundan, bozma isteyen tebliğnamedeki 4 nolu düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

1-Ele geçen CD'lerin içeriklerinin 5846 sayılı Yasa kapsamında bandrole tabi eser niteliğinde olup olmadığını açıkça ortaya koymayan ve uzmanlık konusu belli olmayan bilirkişi tarafından düzenlenen yetersiz rapora dayanılmak suretiyle, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suç tarihinde 18 yaşını tamamlamadığı anlaşılan yaşı küçük sanık hakkında sosyal inceleme raporu alınmadığı gibi, alınmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeyerek, 5395 sayılı Yasa'nın 35/3. maddesine muhalefet edilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

3-Sanığın cezasından TCK'nun 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca indirim yapılırken, eksik miktarlarda indirim yapılması suretiyle, sonuç olarak sanığın fazla miktarda para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,