Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2011/1934 K.2013/3015

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun sanık lehine olduğu kabul edilip hakkında anılan yasanın 31.ve 33 ve 40.maddelerinin uygulanması gerekirken 5237 sayılı TCK.53 ve 63.maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

2- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun 08.02.2005 gün ve 5-146-7 sayılı kararında da belirtildiği üzere Türkiye Halk Bankası A.Ş.personeli olan sanığın TCK.nun uygulanması açısından memur sayılmayacağı gözetilmeden hakkında 765 sayılı TCK.nın 219/3.maddesi ile hüküm tesisi,

3-Tazminine karar verilen banka zararı üzerinden hazine lehine nispi harca ve katılan lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı kanunun 8.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince,

hüküm fıkrasından "Sanık hakkında TCK.nun suçun değeri az olarak kabul edilmediğinden 219/3. maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına" ,"Sanığın kasten işlemiş olduğu suç nedeni ile takdiren TCK.nun 53/1 maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yasaklanmasına","Sanığın TCK.nun 53/2.maddesi gereğince işlemiş olduğu suç dolayısı ile mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar bu hakları kullanmaktan yasaklanmasına" ifadelerinin çıkartılarak yerine "Sanık hakkında 765 sayılı TCK.nın 31 ve 33 .maddelerinin uygulanmasına";"TCK.nun 63/1" ifadesinin çıkartılarak yerine "TCK.nın 40." ve "Hüküm tarihi itibariyle banka zararı