Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2011/3878 K.2011/4137

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümde yasa yoluna başvuru yöntemleri gösterilmediği gibi gıyabi kararın sanığın müdafiileri yerine sanığa usulsüz olarak tebliğ edilmesi nedeniyle mahkumiyet hükmü kesinleşmediğinden, sonradan yapılan işlemler hukuken geçersiz ve yok hükmünde sayılıp, sanığın öğrenme üzerine 20.5.2008 tarihli temyiz isteğinin yasal sürede olduğu kabul edilerek 28.12.2007 tarihli hükme yönelik yapılan incelemede;

1-Hükümden sonra, 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 23.01.2008 gün ve 5728 Sayılı Yasanın 578'inci maddesiyle sulh ceza mahkemesinin görevli olduğunu belirten 1072 Sayılı Yasanın 4'üncü maddesinin yürürlükten kaldırıldığı, 1072 Sayılı Yasanın 2'nci maddesinde öngörülen hapis cezasının üst sınırının ise 5 yıl olduğu, öngörülen hapis cezasının üst sınırı itibariyle davaya bakma görevinin 5235 Sayılı Yasanın 11'inci maddesi uyarınca asliye Ceza mahkemesine ait bulunduğundan, 5728 Sayılı Yasanın Geçici 2'nci maddesi uyarınca görevsizlik kararı verilmesinin gerekmesi,

2-5271 sayılı CMK'nun 5560, 5728 ve 6008 sayılı yasalar ile değişik 231. maddesinin 5, 6. ve 14. fıkralarında değişiklikler uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulaması olanaklı hale geldiğinden, 5237 sayılı TCK.nun 7. maddesi gözetilerek, yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,