Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2011/6040 K.2013/9320

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 2873 sayılı Milli Parklar Kanununun 21.maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmış olup,

Anılan yasanın 14. maddesinde;" Bu kanun kapsamına giren yerlerde;

a) Tabii ve ekolojik denge ve tabii ekosistem değeri bozulamaz,

b)Yaban hayatı tahrip edilemez,

c)Bu sahaların özelliklerinin kaybolmasına veya değiştirilmesine sebep olan veya olabilecek her türlü müdahaleler ile toprak, su ve hava kirlenmesi ve benzeri çevre sorunları yaratacak iş ve işlemler yapılamaz,

d)Tabii dengeyi bozacak her türlü orman ürünleri üretimi, avlanma ve otlatma yapılamaz,

e)Onaylanmış planlarda belirtilen yapı ve tesisler ve Genelkurmay Başkanlığınca ihtiyaç duyulacak savunma sistemi için gerekli tesisler dışında kamu yararı açısından vazgeçilmez ve kesin bir zorunluluk bulunmadıkça her ne suretle olursa olsun hiçbir yapı ve tesis kurulamaz ve işletilemez veya bu alanlarda var olan yerleşim sahaları dışında iskan yapılamaz."

Hükümlerini içerdiği, 27.04.2008 tarihli tutanak ile sanığın 4x4:16 metrekarelik alanın temeline demirsiz 10 cm kalınlığında beton atması ve etrafını kapak tahtası ile kapatması ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığa atılı suçun subut bulduğu gözetilmeden yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi,