Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2011/6584 K.2012/1505

3194 sayılı imar Kanunu'nun 42. maddesine aykırılıktan ... inşaat Turizm ve Tic. Ltd. Şti. hakkında 1.246,44 Türk lirası, 10.500,65 Türk lirası, 1.785,95 Türk lirası ve 15.868,89 Türk lirası idarî para cezaları ile cezalandırılmasına dair ...

Belediyesi Encümenince düzenlenen 19/08/2010 tarihli ve C:2010/3837.35, C:2010/3838.35, C:2010/3839.35, C:2010/3840.35 sayılı kararlara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Ankara 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 25/11/2010 tarihli ve 2010/1039 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/12/2010 tarihli ve 2010/1671 değişik işsayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 17.04.2011 gün ve 19927 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 24.05.2011 gün ve KYB.

2011-175538 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede.

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle verilen Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 11/02/2008 tarihli ve 2006/3986 esas, 2008/908 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun'la Kabahatler Kanunu'nun 27. maddesine eklenen 8. fıkra ile idarî yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idarî yargının görev alanına giren kararların da verilmiş olması hâlinde;

idarî yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık iddialarının bu işlemin iptali talebiyle birlikte idarî yargı merciinde görüleceğinin düzenlendiği ve 15 Kasım 2007 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 05/04/2007 tarihli ve 2007/35-36 sayılı kararma göre de imar Kanunu'nun 42. maddesi uyarınca para cezası verilmesi işleminin, imar mevzuatına aykırı bir yapılanmanın tespiti, önlenmesi veya giderilmesine yönelik idarî bir işlemin devamı niteliğinde olduğundan,

Kabahatler Kanunu'nun 27/8. maddesi uyarınca idarî yaptırım kararının yanı sıra idarî yargının görev alanına giren başka bir kararın da verilmiş olduğu ve buna bağlı olarak söz konusu para cezalarına karşı açılacak davalarda idarî yargının görevli olduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü.