Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2011/723 K.2012/18254

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan duruşma sonunda toplanan deliller, karar yerinde irdelenerek suçlarının sübutu kabul edilmiş, olayın inteliğine ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin ve cezayı artırıcı ve indirici sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde aşağıda gösterilen sebepler dışında bir isabetsizlik bulunmamış olduğundan sanıklar müdafiilerinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdükleri subuta, vasfa ve sair hususlara değinen temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-4389 sayılı Bankalar Kanunu 23.06.1999 tarihinde yürürlüğe girmiş olup, bu tarihten önceki eylemlerin zimmet suçunu oluşturmadığı ve bu nedenle tazminine karar verilen zimmet miktarına dahil edilemeyeceğinin düşünülmemesi,

2-Zimmet nedeniyle meydana gelen banka zararının ödettirilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, hukuk mahkemelerinde dava konusu olabileceği de gözetilmeden, banka zararının müdahale tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sanıklardan alınarak müdahil bankaya verilmesine karar verilmesi,

3-Ödenmesine karar verilen zarar miktarına göre nisbi karar harcı alınmasına hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları ve duruşmalı inceleme sırasındaki açıklamaları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca,

Hükmün D fıkrasında yer alan "Müdahil bankanın uğradığı toplam zarar 1.228.079,21 TL.nin müdahale tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sanıklar ..., ..., ..., ...'dan alınarak müdahil bankaya verilmesine" ibarelerinin hükümden çıkarılarak yerine,